گاهی اوقات بهتره سعی نکنیم ذهن یه آدم ناراحت رو منحرف کنیم تا بلکه ناراحتیش یادش بره؛ چراکه این کار بی احترامی به اون آدمه. ما با این کار داریم به اون نشون میدیم که بیشتر از اون میفهمیم.
منحرف کردن افکار یه آدم ناراحت دقیقا این حس رو بهش میده که بی ارزش شده؛ چون یا موضوع ناراحت کننده رو بی اهمیت دونستیم یا حتی از اونم بدتر به اون آدم گفتیم بسه هرچی ناراحت بودی، دیگه وقتت تمومه!
زمانی کسی ناراحته و نمیخواد در موردش باهامون صحبت کنه، زور نزنیم به حرف بیاریمش. به سکوتش احترام بذاریم. سکوت ما بزرگترین حمایتیه که اون لحظه بهش نیاز داره.
حتی وقتی تصمیم گرفت حرف بزنه، شروع نکنیم به نطق کردن؛ فقط بهش گوش بدیم. اون در اون لحظه نیازی به نصیحت و راهنمایی نداره؛ اون حتی به همدردیمونم احتیاج نداره. اون فقط میخواد خودشو خالی کنه. همدردی واقعی ما اینه که بذاریم خودشو خالی کنه و ناراحتیش سر ریزشه.
گاهی اوقات هیچی نگفتن تنها کمکیه که ازمون برمیاد، اگه واقعا برای اون آدم ناراحت نگرانیم و حقیقتا بهش بها میدیم این کمک رو ازش دریغ نکنیم. دستی که با چاقو بریده هرچقدرم که بگیم زخمش سطحیه و زود خوب میشه کمکی به کم کردن درد زخم خورده ش نمیکنه.
ناراحته؟ پس فقط سکوت کن!
…
خودخواه نباشیم. یادمون باشه اون از درون شیکسته، پس ما بهتر از اون نمیفهمیم!
فوق العاده نوشتی.من ک کیف کردم.طراحی سایت هم عالیه😍❤
مرسی عزیزم، لطف داری. چشات عالی میبینه